เรื่องเสียว เหตุเกิดเพราะรอยสักผมอ่านเรื่องเสียวในครอบครัวมานานแล้ว แต่แรกก็คิดจะเอาน้า เพราะน้าผมสวยมาก อายุแค่ 30 กว่า ๆ ส่วนตัวผมอายุ19 ปี ส่วนแม่ผมไปทำงานต่างจังหวัด ผมเคยแอบดูน้าสาวอาบน้ำ และก็ดูน้าสาวกับน้าเขยเอากันประจำ และก้เคยแอบจับหอยลูกของน้าสาวอายุ 13 ปี แต่ว่าหอยใหญ่มากวันหนึ่งเพื่อนที่มหาวิทยาลัยชวนผมไปสักที่หลัง แต่แรกผมก้ไม่สนใจ แต่พอเห็นลายสักก็คิดว่เท่ดี เลยอยากสักบ้าง เพื่อนมันก็ท้าว่าถ้าแน่จริงก็สักที่ตรงหมอย เหนือลำควย ผมรับคำท้า จัดแจงเข้าห้องน้ำโกนหมอยออกให้หมอสัก ผมเลือกรูปแมงป่อง และก็สักอีกตัวที่แก้มก้น ในใจก็นึกว่าดีเหมือนกันไม่ต้องสักกลางหลังแต่แล้ววันหนึ่งแม่กลับมา ผมดันใส่บ๊อกเซอร์ตัวเดียวนอนหลับอยู่ในห้อง กางเกงมันก็เลือนลงไป แม่เห็นรอยสัก ซึ่งตอนนั้นหมอยเพิ่งขึ้นใหม่ แม่ก็ถามว่าไปสักมาเหรอ ผมอึกอัก แม่ผมเป็นคนดุมาก แม้ว่าจะสวย แต่ผมก็เข้าหน้าแม่ไม่ค่อยได้ ตั้งแต่แม่เลิกกับพ่อ ทำให้แม่หงุดหงิดบ่อย จนน้าผมสงสารเลยรับมาเลี้ยงตั้งแต่ผมอายุ 12 ปี แม่ถามผม ผมก็ไม่ยอมบอก ด้วยความโมโห แม่ดึงกางเกงผมลง คงกะว่าจะเห็นรอยสัก ผมไม่ได้ใส่กางเกงใน แม่ดึงทีเดียว ลำควยผมก็อยู่ตรงหน้าแม่ มันคงใหญ่จนแม่อึ้งไป แม่มองหน้าผม แล้วก็รีบด่ากลบเกลื่อน ตอนนั้นผมนึกถึงเรื่องเล่าหลายเรื่องที่เคยอ่าน มันเสียว แล้วในที่สุดควยก็เด้งขึ้นจนแข็งตัวเต็มที่ ผมปล่อยมันไว้อย่างนั้น แม่ยืนขึ้นแล้วบอกว่าใส่กางเกงซะ แล้วอย่าไปสักอีกแต่ผมกลับดึงมือแม่ไว้ กอดแม่ บอกว่าขอโทษ แม่คงคิดว่าผมรู้สึกผิด แต่จริงๆ ตอนนั้นผมต้องการแม่มาก แม่ตัวสั่นคงไม่เคยถูกใครกอดมานาน ผมซบหน้าลงที่ร่องอกแม่ แม่หอบหายใจแรง พยายามผลักผมออก แต่ผมไม่สนใจ กางเกงผมเลือนลงต่ำ ผมใช้เท้าข้างหนึ่งถีบมันออกไปที่ตูดผมยังมีอีกรอยหนึ่ง นะแม่ ผมหันให้ดู แล้วก็จับแม่นอนลง จูบปากแม่ แล้วเคลื่อนลง แม่ได้แต่ร้องห้าม แต่มือไม้แม่อ่อนแรง ผมถอดกางเกงขาสามส่วนของแม่ออกได้ง่ายๆ หอยของแม่โหนกนูนมาก มีหมอยพอประมาณ ร่องแดงปิดสนิท ผมก้มลงซบหน้ากับหอย แล้วเลียอย่างตายอดตายอยาก แม่หอบหายใจแรงขึ้น นอนแผ่หรา ยอมให้ผมดูดนม เลียหอย และกระเด้าอย่างแรง คืนนั้นผมเอากับแม่หลายยกทีเดียวตอนนี้แม่กลับไปทำงานต่างจังหวัดแล้ว แต่ก็ยังเล่นเซ็กส์โฟนกับผมทุกคืน แถมยังเรียกผมว่าผัวทุกคำอีกด้วยผมรอแม่กลับมาตอนสงกรานต์ เรามีนัดกันว่าจะไปเที่ยวเกาะสักแห่ง กะว่าจะแก้ผ้าแล้วเอากันทั้งวันทั้งคืน ให้สมกับที่คิดถึง

Comments are closed.